ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ΤΡΙΣΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΣΥΝΤΕΛΟΥΜΕΝΗΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
«...τῇ γαρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· και τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπι ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν...» (Εφεσίους β’ 8-10)
«...Πολλοί εσμέν οι λέγοντες, ολίγοι δε οι ποιούντες. αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν, αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν, μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν, ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα, μετά της των εντολών παραβάσεως, και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως...» (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360)
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΑΠΟΔΟΣΗΣ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΠΡΟΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
ΚΑΙ ΚΑΤΕΣΧΥΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ
ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ - ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΗΤΩΝ
ΟΥΝΙΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ
ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ
Νῦν πάντα
πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια· ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις,
τὴν Ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέωται.
Ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ὁ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ὁ ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ (Σχόλιο σὲ βίντεο ραβίνου)
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11ῃ Μαΐου 2026
Ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ὁ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ὁ
ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
(Σχόλιο σὲ βίντεο ραβίνου)
Πολλά περιστατικά με αποτοιχίσεις κληρικών και λαϊκών από την ελληνική κρατική εκκλησία , πολλές διαμαρτυρίες , όμως οι πραγματικά αγωνιστές αυτοί πιστοί ξέρουν από ποια <<εκκλησία >> φεύγουν ?? μήπως κάτι είναι λάθος ? είναι δυνατόν η παναίρεση του οικουμενισμού να είναι εκκλησία ? ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΘΟΣ ??
Η ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ , ΟΡΓΑΝΟΝ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΘΕΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
Περί της Αναστάσεως του Χριστού Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν
Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου.Καί πῶς εἶναι ἤ πῶς γίνεται μέσα μας ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί μέ αὐτήν ἡ ἀνάσταση τῆς ψυχῆς. Ἐπίσης ποιό εἶναι τό μυστήριο αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως. Λέχθηκε μετά τό Πάσχα, τή Δευτέρα τῆς δευτέρας ἑβδομάδος τοῦ Πάσχα.