xristianorthodoxipisti.blogspot.gr ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ / ΑΡΘΡΑ
Εθνικά - Κοινωνικά - Ιστορικά θέματα
Ε-mail: teldoum@yahoo.gr FB: https://www.facebook.com/telemachos.doumanes

«...τῇ γαρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· και τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπι ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν...» (Εφεσίους β’ 8-10)

«...Πολλοί εσμέν οι λέγοντες, ολίγοι δε οι ποιούντες. αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν, αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν, μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν, ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα, μετά της των εντολών παραβάσεως, και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως...» (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360)

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά: περί Πίστεως


Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά: περί Πίστεως




Πηγή: Γρηγορίου Παλαμά έργα, τόμος 9, Πατερικαί εκδόσεις "Γρηγόριος ο Παλαμάς", μτφρ. Παναγιώτης Χρήστου, Θεσσαλονίκη 1985.




1. Πιστεύομε στο Θεό, και πιστεύομε τον Θεό· άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Πραγματικά πιστεύω τον Θεό σημαίνει ότι θεωρώ βέβαιες κι' αληθινές τις επαγγελίες που μας έδωσε· πιστεύω δε στον Θεό σημαίνει ότι φρονώ περί αυτού ορθώς.
Πρέπει δε να τα έχωμε και τα δύο, να είμαστε αληθινοί και στα δύο και να συμπεριφερώμαστε έτσι, ώστε και να πιστευώμαστε από εκείνους που βλέπουν σωστά και πιστοί να είμαστε ενώπιον του Θεού προς τον οποίο απευθύνεται η πίστις, και ως πιστοί ακριβώς να δικαιούμαστε από αυτόν «διότι», λέγει, «επίστευσε ο Αβραάμ και τούτο υπολογίσθηκε για την δικαίωσή του». Πώς λοιπόν πιστεύσας εδικαιώθηκε ο Αβραάμ; Έλαβε από τον Θεό υπόσχεσι για το σπέρμα του, που ήταν ο Ισαάκ, ότι θα ευλογηθούν όλες oι φυλές του Ισραήλ. Έπειτα διατάσσεται από τον Θεό να θυσιάση, παιδί ακόμη, τον Ισαάκ που ήταν ο μόνος διά του οποίου επρόκειτο να εκπληρωθη η υπόσχεσις. Και χωρίς ν' αντείπη τίποτε ο πατέρας, έσπευσε να γίνη αυτόχειρ του παιδιού του, ενώ εθεωρούσε αυτήν την δι' αυτού υπόσχεσι βέβαιη και έγκυρη.

Ὁ ἄνθρωπος κατ’ εἰκόνα Θεοῦπλασμένος


Ὁ ἄνθρωπος κατ’ εἰκόνα Θεοῦπλασμένος



 τοῦ  Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ἱερεμίου.


Μιλώντας, ἀδελφοί χριστιανοί, γιά τήν δημιουργία τοῦ κόσμου στό σημερινό μου κήρυγμα θά μιλήσω γιά τήν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου.

1. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι τό ἀνώτερο ἀπό ὅλα τά δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτό στήν Ἁγία Γραφή παρουσιάζεται ὅτι ἔγινε τελευταῖος, σάν νά εἶναι τό κορύφωμα ὅλης τῆς δημιουργίας.
Καί φαίνεται πάλι ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι τό ἀνώτεροἀπό ὅλα τά δημιουργήματα, γιατί γιά ὅλα τά ἄλλα ὄνταὁ Θεός «εἶπε καί ἐγενήθησαν» (Ψαλμ. 32,9)· γιά τήν δημιουργία ὅμως τοῦ ἀνθρώπου ὁ Θεός ἀπευθύνθηκε στάἄλλα δύο Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί εἶπε τό «ποιήσωμεν ἄνθρωπον» (Γεν. 1,26).
Εἶναι δέ ὁ ἄνθρωπος πραγματικά, χριστιανοί μου, τόἀνώτερο ἀπό ὅλα τά ἄλλα δημιουργήματα, γιατί εἶναι πλασμένος «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσιν Θεοῦ».

Αν εσύ αντιδράσεις !!! Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων


Αν εσύ αντιδράσεις !!!

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων


Στην αμαρτία σε σπρώχνει ο παγκάκιστος διάβολος. Σε σπρώχνει, μα δεν μπορεί να σε αναγκάσει ν’ αμαρτήσεις, αν εσύ αντιδράσεις.

Δεν μπορεί να σε βλάψει, ακόμα κι αν χρόνια σε σκανδαλίζει, αν εσύ έχεις την καρδιά σου κλειστή. Αν, όμως, χωρίς αντίδραση δεχθείς κάποια κακή επιθυμία, που σου σπέρνει, θα σε αιχμαλωτίσει και θα σε ρίξει σε βάραθρο αμαρτιών.

Ίσως όμως να πεις: «Είμαι δυνατός στην πίστη και δεν θα με κυριέψει η αισχρή επιθυμία, όσο συχνά κι αν τη δεχθώ». Αγνοείς, φαίνεται, ότι και την πέτρα ακόμα την κομματιάζει πολλές φορές μια ρίζα που είναι μέσα στη γη.

Μη δέχεσαι, λοιπόν, το σπόρο της αμαρτίας, γιατί θα σου διαλύσει την πίστη. Ξερίζωσε το κακό πριν ανθήσει, μήπως, δείχνοντας στην αρχή ραθυμία, αργότερα τιμωρηθείς και δοκιμάσεις το τσεκούρι και τη φωτιά.

Φρόντισε να γιατρευτείς έγκαιρα, όταν βρίσκεται στην αρχή η βλάβη του ματιού, για να μη γυρεύεις άσκοπα γιατρούς, όταν θα έχεις πια τυφλωθεί…

Δογματικὴ κατήχηση τῆς ὈρθοδόξουἘκκλησίας μας περὶ τοῦ «Φιλιόκβε»


Δογματικὴ κατήχηση τῆς ὈρθοδόξουἘκκλησίας μας περὶ τοῦ «Φιλιόκβε»



 ὑπὸ τοῦ  Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ἱερεμία.


1. Μιλώντας, ἀγαπητοί μου, γιά τήν Ἁγία Τριάδα, τόν Θεό μας, σήμερα θα πῶ γιά μια μεγάλη διαφορά μεταξύ ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Θά σᾶς μιλήσω γιά τό Φιλιόκβε. Εἶναι μεγάλη καί σημαντική ἡ διαφορά αὐτή, ἄν καί μερικοί τήν λέγουν μικρή καί ἀσήμαντη. Ξέρουμε ὅτι τά τρία Πρόσωπα τῆςἉγίας Τριάδος, ὁ Πατέρας, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, εἶναι ὁμοούσια.
Ἀλλά ξέρουμε πάλι ὅτι τό καθένα Πρόσωπο ἔχει καίἕνα ἰδικό του, ἕνα προσωπικό ἰδίωμα, πού τό διακρίνει ἀπό τό ἄλλα Πρόσωπα. Δηλαδή, ἡ Ἁγία Τριάδα εἶναι καιἀμέριστη, ἀλλά εἶναι καί μερισμένη. Ὅπως τό λέγειἀκριβῶς ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, «ἀμέριστος ἐν μεμερισμένοις ἡ θεότης»! (Γρηγ. Ναζιανζηνοῦ, Λόγοι, 31,14)