ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀπὸ τοῦ Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐξορίας τοῦ Πρωτοπλάστου Ἀδάμ.Ομιλία περί μετανοίας και

περί εξορίας του Αδάμ.

 Ἥλιος ἀκτῖνας ἔκρυψεν, ἡ σελήνη σὺν τοῖς ἄστροις εἰς αἷμα μετετράπη· ὄρη ἔφριξαν, βουνοὶ ἐτρόμαξαν, ὅτε Παράδεισος ἐκλείσθη. Ἐκβαίνων ὁ Ἀδάμ, χερσὶ τύπτων τὰς ὄψεις, ἔλεγεν· Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΝ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΝ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΘΕΝΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΟΣ

                                                    ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΝ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ                                                                ΠΕΡΙ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ  ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ  ΠΡΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΝ ΤΩΝ  ΠΛΑΝΗΘΕΝΤΩΝ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ  ΤΟΥ  20ου  ΑΙΩΝΟΣ 

 Νηπιάζει  δι΄εμέ  ο Παλαιός τών ημερών .Τὸν ἀπερίγραπτον Λόγον καὶ ὑπερούσιον, τὸν οὐρανίοις θρόνοις, ἐποχούμενον δόξῃ, εἰσδέχεται ἀγκάλαις ὁ Συμεών, ἐκβοῶν· Νὺν ἀπόλυσον, κατὰ τὸ ῥῆμά σου Σῶτερ, ἡ τῶν πιστῶν, σωτηρία καὶ ἀπόλαυσις.

Δέχου Συμεών, ὃν ὑπὸ τὸν γνόφον, Μωσῆς νομοθετοῦντα, προεώρα ἐν Σινᾷ, βρέφος γενόμενον, νόμῳ ὑποταττόμενον. Οὗτός ἐστιν, ὁ διὰ νόμου λαλήσας οὗτός ἐστιν, ὁ ἐν Προφήταις ῥηθείς, ὁ σαρκωθεὶς δι' ἡμᾶς, καὶ σώσας τὸν ἄνθρωπον· Αὐτὸν προσκυνήσωμεν.

Λόγος στην Υπαπαντή του Κυρίου (Άγιος Γεράσιμος ο Παλλαδάς)

 Λόγος στην Υπαπαντή του Κυρίου (Άγιος Γεράσιμος ο Παλλαδάς)

Στον συγκεκριμένο λόγο ο άγιος Γεράσιμος αναφέρεται στην προέλευση της εορτής της Υπαπαντής, η οποία ανάγεται στην απόφαση του Θεού να πλήξει όλα τα πρωτότοκα αρσενικά τέκνα των Αιγυπτίων, προκειμένου να ελευθερωθούν οι Εβραίοι από τη δουλεία του Φαραώ. Έκτοτε ο Θεός ζήτησε από τους Ιουδαίους να προσάγουν στον ναό προς αγιασμό όλα τα αρσενικά πρωτότοκα, ανθρώπων και ζώων, ως εκδήλωση ευγνωμοσύνης για τη σωτήρια εκείνη παρέμβασή του.

Τῌ Β' ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ-Ορθόδοξο ημερολόγιο Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Α΄. Νηπιάζει  δι΄εμέ  ο Παλαιός τών ημερών .
Τὸν ἀπερίγραπτον Λόγον καὶ ὑπερούσιον, τὸν οὐρανίοις θρόνοις, ἐποχούμενον δόξῃ, εἰσδέχεται ἀγκάλαις ὁ Συμεών, ἐκβοῶν· Νὺν ἀπόλυσον, κατὰ τὸ ῥῆμά σου Σῶτερ, ἡ τῶν πιστῶν, σωτηρία καὶ ἀπόλαυσις.

Δέχου Συμεών, ὃν ὑπὸ τὸν γνόφον, Μωσῆς νομοθετοῦντα, προεώρα ἐν Σινᾷ, βρέφος γενόμενον, νόμῳ ὑποταττόμενον. Οὗτός ἐστιν, ὁ διὰ νόμου λαλήσας οὗτός ἐστιν, ὁ ἐν Προφήταις ῥηθείς, ὁ σαρκωθεὶς δι' ἡμᾶς, καὶ σώσας τὸν ἄνθρωπον· Αὐτὸν προσκυνήσωμεν.

Ἀντίθεον πρόσταγμα παρανομοῦντος, τυράννου μετάρσιον τὴν φλόγα ἀνερρίπισε. Χριστὸς δὲ ἐφήπλωσε θεοσεβέσι Παισί, δρόσον τὴν τοῦ Πνεύματος, ὁ ὢν εὐλογημένος καὶ ὑπερένδοξος

( σέ  όσους  κηρύττουν  ότι  άλλος  ο Χριστός  καί άλλος  ο Θεός  Λόγος  )
Β΄. Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εις την Θεοτόκον και εις τον Συμεών , TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Γ' Ερμηνεία στις  Καταβασίες τῆς Ὑπαπαντῆς

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Ο οικουμενισμός είναι κάτι πολύ χειρότερον της παναιρέσεως , ο οικουμενισμός εν τω ιερώ χώρω της Ορθοδοξίας είναι νόσος προς θάνατον Καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 'Η ΑΙΡΕΣΙΣ  ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Ο οικουμενισμός  είναι  κάτι  πολύ  χειρότερον της  παναιρέσεως , ο οικουμενισμός  εν τω  ιερώ χώρω  της  Ορθοδοξίας  είναι  νόσος προς θάνατον

Καθηγητής Ανδρέας  Θεοδώρου

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για τις απόκριες και τα καρναβάλια

Ποιός μπορεί να διηγηθεί τις αταξίες, που κάνουν οι Χριστιανοί κατά την περίοδο των Αποκρέων, και μάλιστα στα νησιά; 

Στ' αλήθεια, θα μπορούσε να πεί κανείς, ότι τότε οι Χριστιανοί δαιμονίζονται όλοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδούν ασυνείδητα, μέχρι και αυτοί οι πλέον γέροντες. Καί, όποιος δεν χορέψει ή δεν τραγουδήσει, θεωρείται τρελλός, διότι οι άνδρες φορούν γυναικεία φορέματα και οι γυναίκες ανδρικά·

Κυριακή Ασώτου: περί του ασώτου και του φιλεύσπλαχνου Πατρός

 Κυριακή Ασώτου: περί του ασώτου και του φιλεύσπλαχνου Πατρός 

«Ἄσωτος εἴ τις, ὡς ἐγώ, θαρρῶν ἴθι˙
θείου γὰρ οἴκτου πᾶσα ἤνοικται θύρα».   Ἀγκάλας πατρικάς, διανοῖξαί μοι σπεῦσον, ἀσώτως τὸν ἐμόν, κατηνάλωσα βίον, εἰς πλοῦτον ἀδαπάνητον, ἀφορῶν τῶν οἰκτιρμῶν σου Σωτήρ, Νῦν πτωχεύουσαν, μὴ ὑπερίδῃς καρδίαν· σοὶ γὰρ Κύριε, ἐν κατανύξει κραυγάζω. Ἥμαρτον Κύριε εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου.  

Αυτό είναι το δίστιχο της σημερινής ημέρας του υπομνήματος που έχει εξαιρετική σημασία για την όλη πορεία μας, την απαραίτητη προσωπική μας μετάνοια, ενώπιον της ολάνοικτης θύρας της αγάπης του ουράνιου πατέρα μας. Η ανυπέρβλητη ευσπλαχνία του δίνει μεγάλο θάρρος και στους πιο μεγάλους αμαρτωλούς.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ 1924 ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΥΤΩΝ , ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ !

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ  ΣΧΙΣΜΑ  ΣΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ  ΤΟ  1924  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΙΣΑΓΩΓΗ  ΤΟΥ  ΝΕΟΥ  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ  ΚΑΙ Η ΑΠΟΔΟΧΗ  ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ  ΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ,  ΚΑΙ  ΟΙ  ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ  ΑΥΤΩΝ , ΣΤΗΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ !

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ  ΑΙΡΕΣΗ  ΤΟΥ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ  Η  ΠΤΩΣΙΣ ΩΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΤΩΝ  ΠΡΩΗΝ  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ  Η ΔΙΑΣΩΣΗ  ΤΗΣ  ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ  ΔΙΑΔΟΧΗΣ  ΣΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ  

Μέγας Αντώνιος . Παραινέσεις, περί ήθους και χρηστής πολιτείας . Προοίμιον ὑπὸ τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

 Παραινέσεις, περί ήθους και χρηστής πολιτείας (Μέγας Αντώνιος)

Προοίμιον ὑπὸ τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἀντώνιος ὁ μέγας πατὴρ (τῆς ὀρθοδοξίας), ὁ κορυφαῖος στὸ χορὸ τῶν ἀσκητῶν τῆς ἐρήμου, ἤκμασε ἐπὶ τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, γύρω στὰ 330 ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν σύγχρονος τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, ὁ ὁποῖος ἔγραψε κατὰ πλάτος καὶ βάθος τὸν βίον του.

Εἶχε ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ πάθη καὶ ἔφθασε σὲ ἀκρότατα ὕψη ἀρετῆς καὶ ἀπαθείας.

Ὀνομάζει τὸν ἑαυτόν του «ἰδιώτην» καὶ ἦταν ἀγράμματος, εἶχε ὅμως διδάσκαλο ἄνωθεν τὴν σοφία τοῦ Πνεύματος, ποὺ συνετίζει, σωφρονίζει καὶ φωτίζει ψαράδες καὶ «νηπίους» (ἁπλοὺς) ἀνθρώπους. Ἀπὸ τὴ σοφία αὐτὴ φωτισμένος καὶ ἐμπνευσμένος ἔδωκε καὶ ἄλλες πολλὲς ἱερὲς καὶ πνευματικὲς ὑποθῆκες ποὺ ἀφοροῦσαν διάφορες ὑποθέσεις, καθὼς καὶ σοφότατες ἀποκρίσεις (γεμάτες πνευματικότητα) σὲ διαφόρους χριστιανούς, ποὺ ζητοῦσαν νὰ ὠφεληθοῦν ψυχικά, ὅπως φαίνεται σὲ πολλὰ μέρη τῶν «Γεροντικῶν» βιβλίων.