xristianorthodoxipisti.blogspot.gr ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ / ΑΡΘΡΑ
Εθνικά - Κοινωνικά - Ιστορικά θέματα
Ε-mail: teldoum@yahoo.gr FB: https://www.facebook.com/telemachos.doumanes

«...τῇ γαρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· και τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπι ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν...» (Εφεσίους β’ 8-10)

«...Πολλοί εσμέν οι λέγοντες, ολίγοι δε οι ποιούντες. αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν, αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν, μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν, ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα, μετά της των εντολών παραβάσεως, και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως...» (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360)

Πραγματεία Περί σωτηρίας των Αιρετικών


Πραγματεία Περί σωτηρίας των Αιρετικών
Γέροντος Δανιήλ Κατουνακιώτου
Εκ του Βιβλίου
 ΕΞ ΕΡΗΜΟΥ
ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙΣ
Τόμος Ε'
Έκδοση Μοναστικής Αδελφότητος Δανιηλαίων
1985
ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
  Η Αίρεση είναι χωρισμός από τον Θεό. Άλλο είναι αμαρτωλός και άλλο αιρετικός. Ο αμαρτωλός μένει στους κόλπους της Αγίας Εκκλησίας, στο έλεος και την ευσπλαχνία του Θεού, ενώ ο αιρετικός γίνεται αποστάτης, εχθρός του Θεού και χάνει τη θεία χάρη.
Ο εχθρός μας διάβολος, επειδή δεν μπορεί να προτρέψει τους Ορθοδόξους στην έμπρακτη αμαρτία, σοφίζεται τις δεξιές πλάνες και αιρέσεις μέσω του κρυφού εγωισμού και ους κάνει υποχείριους με απρόβλεπτες συνέπειες.
Στις αιρέσεις ταλαιπωρούνται οι πιστοί και το φοβερότερο, εάν πεθάνουν ενώ βρίσκονται σε αυτές, μένουν μακριά από τον Νυμφώνα Χριστό.
  Στην Εκκλησιαστική Ιστορία βλέπουμε ότι, μόλις καταργήθηκε η ειδωλολατρία με τη διάδοση του Χριστιανισμού, ο εφευρέτης των κακών, ο δολοπλόκος σατανάς έσπειρε σε ορισμένους εγωιστές βλάσφημες θεωρίες εναντίον του Ιησού Χριστού και της Αγίας Τριάδας. Γι' αυτό οι θείοι Πατέρες, που συνήλθαν με τη χάρη του Θεού στις Αγίες Συνόδους, καταδίκασαν και εξόρισαν αυτούς από την Εκκλησία του Χριστού.

Ἡ ἱστορικὴ ἅλωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοὺς Φράγκους


Ἡ ἱστορικὴ ἅλωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοὺς Φράγκους

Μετὰ τὶς ἐξελίξεις στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο τὰ τελευταῖα 2-3 χρόνια παρετηρήθη μία ἀλλαγὴ στὸν τρόπο ποὺ βλέπαμε τοὺς εὐρωπαίους «ἑταίρους» μας, τοὺς Δυτικούς, τοὺς Φράγκους δηλαδή. Ἀπὸ τὴν ἐξόφθαλμη ξενομανία ποὺ ὑπῆρχε (καὶ δὲν ἀγοράζαμε τίποτε μὲ ἑλληνικὴ ἐπιγραφή),  στρεφόμαστε πρὸς μία πιὸ ἀποξενωτικὴ ἕως καὶ ἐχθρικὴ ἀντιμετώπιση τῶν ξένων. Μία προσεκτικὴ μελέτη τῆς Ἱστορίας δικαιώνει, ὡς ἕνα βαθμό, τὴ στάση αὐτὴ – ἀρκεῖ νὰ μὴν φθάσουμε στὸ ἄκρο τοῦ φυλετικοῦ ὑπερεθνικισμοῦ.
Ἂς προσπαθήσουμε λοιπὸν νὰ κάνουμε μία ἀντικειμενικὴ ἀναδρομὴ στὴν ἱστορία τῶν σχέσεων Ἑλλήνων – Φράγκων, καὶ νὰ ἑξάξομε μερικὰ συμπεράσματα, χρήσιμα γιὰ τὴν μελλοντικὴ μορφοποίηση τῆς στάσεώς μας.