ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΣΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ 1923 ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ  ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΣΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ 1923 ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ  ΤΟΥ  ΝΕΟΥ  ΠΑΠΙΚΟΥ  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (Αγ. Θεόδωρος Στουδίτης)

 Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (Αγ. Θεόδωρος Στουδίτης)

Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, που να αντηχή δυνατώτερα από ανθρώπινη φωνή και να συγκλονίζη τα πέρατα, απαιτεί ένας λόγος προς τιμήν της ιεράς αυτής ημέρας, αγαπητοί μου. γι’ αυτό και κινδυνεύει ν’ αποτύχη τώρα, καθώς ακούγεται προερχόμενος από το ασθενές φωνητικό μου όργανο. Η Κυρία όμως και Βασίλισσα του παντός, έτσι καθώς είναι αφιλόδοξη, θα δεχτή νομίζω κι αυτόν εδώ τον σύντομο και πενιχρό λόγο που της προσφέρουμε οι δούλοι της, όμοια με εκείνους τους διεξοδικούς και αστραφτερούς των σπουδαίων ομιλητών, με το να παρακινείται σε συμπάθεια από τις προσευχές αυτού που με προστάζει να ομιλήσω. επειδή ακριβώς και ένα μόνο πράγμα προσέχει η φιλάγαθη: την πρόθεσι.

ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

6/8/2026 ( 19/8 ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ )  Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΙΑ  ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ  ΤΟΥ  ΣΩΤΗΡΟΣ  ΧΡΙΣΤΟΥ 

Ὁ πάλαι τῷ Μωσεῖ συλλαλήσας, ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινᾶ διὰ συμβόλων. Ἐγὼ εἰμι, λέγων ὁ Ὤν, σήμερον ἐπ' ὄρους Θαβώρ, μεταμορφωθεὶς ἐπὶ τῶν μαθητῶν, ἔδειξε τὸ ἀρχέτυπον κάλλος τῆς εἰκόνος, ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀνθρωπίνην, ἀναλαβοῦσαν οὐσίαν, καὶ τῆς τοιαύτης χάριτος, μάρτυρας παραστησάμενος Μωϋσῆν καὶ Ἠλίαν, κοινωνοὺς ἐποιεῖτο τῆς εὐφροσύνης, προμηνύοντας τὴν ἔνδοξον διὰ Σταυροῦ, καὶ σωτήριον Ἀνάστασιν.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Η ΕΟΡΤΗ  ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Ο ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Ο ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ  ΠΙΣΤΙΝ ΤΩΝ  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

 ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ  ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

 
Ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ ζωῇ συγκροτεῖται μέσῳ τῶν θείων μυστηρίων τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ Μύρου καὶ τῆς Ἱερῆς Κοινωνίας

 

1. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωῇ φυτρώνει βέβαια σ᾿ αὐτὸν τὸν βίο καὶ ἀπὸ αὐτὸν λαμβάνει τὴν ἀρχή της, ὁλοκληρώνεται ὅμως στὸ μέλλον, ὅταν φθάσουμε σ᾿ ἐκείνη τὴν ἡμέρα, καὶ οὔτε ὁ παρὼν βίος μπορεῖ νὰ τὴν ἐντυπώσει τελείως μέσα στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ὁ μελλοντικός, ἂν δὲν λάβει ἀπὸ ἐδῶ τὶς ἀρχές. Γιατί στὴν παροῦσα ζωὴ τὴν σκοτίζει ἡ σάρκα καὶ ἡ προερχόμενη ἀπὸ αὐτὴν καταχνιὰ καὶ φθορά, ποὺ δὲν θὰ κληρονομήσει τὴν ἀφθαρσία· γι’ αὐτὸ ὁ Παῦλος θεώρησε ὅτι ὁ θάνατος συμβάλλει πολὺ στὴ συνύπαρξη μὲ τὸν Χριστὸ· γιατί λέγει: «το νὰ πεθάνω καὶ νὰ βρεθῶ μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι πολὺ πιὸ ἀνώτερο» [βλ. Φιλιπ.1,23: