ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ
ΛΟΓΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
1. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωῇ φυτρώνει βέβαια σ᾿ αὐτὸν τὸν βίο καὶ ἀπὸ αὐτὸν λαμβάνει τὴν ἀρχή της, ὁλοκληρώνεται ὅμως στὸ μέλλον, ὅταν φθάσουμε σ᾿ ἐκείνη τὴν ἡμέρα, καὶ οὔτε ὁ παρὼν βίος μπορεῖ νὰ τὴν ἐντυπώσει τελείως μέσα στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ὁ μελλοντικός, ἂν δὲν λάβει ἀπὸ ἐδῶ τὶς ἀρχές. Γιατί στὴν παροῦσα ζωὴ τὴν σκοτίζει ἡ σάρκα καὶ ἡ προερχόμενη ἀπὸ αὐτὴν καταχνιὰ καὶ φθορά, ποὺ δὲν θὰ κληρονομήσει τὴν ἀφθαρσία· γι’ αὐτὸ ὁ Παῦλος θεώρησε ὅτι ὁ θάνατος συμβάλλει πολὺ στὴ συνύπαρξη μὲ τὸν Χριστὸ· γιατί λέγει: «το νὰ πεθάνω καὶ νὰ βρεθῶ μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι πολὺ πιὸ ἀνώτερο» [βλ. Φιλιπ.1,23:
