Ὁδεύοντας πρός τήν ἐορτή τῆς γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.

Ὁδεύοντας  πρός  τήν  ἐορτή  τῆς  γεννήσεως  τοῦ  Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ

οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. Γεν. 49,10  

Ἰδοὺ καιρὸς ἤγγικε τῆς σωτηρίας ἡμῶν, διά τούτο , ΛΟΓΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ

ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ  ΛΟΓΟΣ  ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ   ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ  ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

                 Ἰδοὺ καιρὸς ἤγγικε τῆς σωτηρίας ἡμῶν, εὐτρεπίζου Σπήλαιον, ἡ Παρθένος ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν, Σπήλαιον εὐτρεπίζου· ἡ Ἀμνὰς γὰρ ἥκει, ἔμβρυον φέρουσα Χριστόν. ἰδοὺ γὰρ ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, πρόεισι τεχθῆναι ἐκ Κόρης ἀπειράνδρου, Ἀκούσατε ὄρη καὶ βουνοί, καὶ τὰ περίχωρα τῆς, Ἰουδαίας, ὅτι ἔρχεται Χριστός, ἵνα σώσῃ, ὃν ἔπλασεν ἄνθρωπον, ὡς φιλάνθρωπος

 Ἄκουε οὐρανέ, καὶ ἐνωτίζου ἡ γῆ· ἰδοὺ γὰρ ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, πρόεισι τεχθῆναι, ἐκ Κόρης ἀπειράνδρου, εὐδοκίᾳ τοῦ φύσαντος αὐτὸν ἀπαθῶς, καὶ συνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· Βηθλεὲμ εὐτρεπίζου, ἄνοιγε πύλην ἡ Ἐδέμ· ὅτι ὁ Ὢν γίνεται ὃ οὐκ ἦν, καὶ ὁ πλαστουργὸς πάσης κτίσεως διαπλάττεται, ὁ παρέχων τὸ μέγα ἔλεος.

ΕΑΝ Η ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΣΥΓΚΛΗΣΕΩΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ( ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ)

ΕΑΝ Η ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΣΥΓΚΛΗΣΕΩΣ   ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ( ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ)

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

 Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΥΠΟ ΤΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ  ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ 

«πᾶς ὁ παραβαίνων καί μή μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεόν οὐκ ἔχει» . ( Β΄ Ἰωάν. 9 ) 

   "Έως θανάτου αγωνίσου υπέρ τής αληθείας , και Κύριος ο Θεός σου πολεμήσει υπέρ σού...'' .          ( Σοφ. Σειράχ )

ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ

ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ  ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ  ΔΟΓΜΑΤΟΣ  ΤΗΣ  ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ  ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ  ΣΤΡΑΤΕΥΟΜΕΝΗΝ  ΜΙΑΝ , ΑΓΙΑΝ , ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ , ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ , ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΟΥ  ΘΕΟΥ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ 

Υπεραγία Θεοτόκε «Χαῖρε, ἡ πόλις τοῦ Παμβασιλέως»

 Υπεραγία Θεοτόκε «Χαῖρε, ἡ πόλις τοῦ Παμβασιλέως»  

Ἄστρον δια σου ἀνέτειλεν, ἁγνή ἐξ Ἰακώβ ὁ Χριστός, ὁ ποιήσας τήν σελήνην καί τόν ἥλιον, εἰς ἀρχάς καί εἰς φαύσιν, τῆς νυκτός καί ἠμέρας˙ ὅν ἐκδυσώπει τήν ἐμήν καταφωτίσαι ψυχήν.

Ὡς ὑπέρ νοῦν σου τό θαῦμα, τῆς λοχείας Θεονύμφευτε˙ Θεόν γάρ τίκτεις ἀσπόρως, τόν κατέχοντα τά πάντα χειρί˙ δια τοῦτο πάντες βοώμέν σοί τό χαῖρε, εἰς πάντας τούς αἰῶνας.

Νέον ὡς βρέφος τεκοῦσα, ἐπ' ἐσχάτων τόν πρό πάντων Θεόν, καταγηράσαντα ἤδη, τοῖς πολλοῖς με ἀτοπήμασι, νεοποίησόν μέ, τον σόν ὑπερυψούντα, τόκον εἰς πάντας τούς αἰῶνας.

Τόν ἐκ Πατρός πρό αἰώνων, γεννηθέντα Υἱόν καί Θεόν, καί ἐπ' ἐσχάτων τῶν χρόνων, σαρκωθέντα ἐκ Παρθένου Μητρός, ἱερεῖς ὑμνεῖτε, λαός ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τούς αἰῶνας . 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥ << ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ >>

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥ  << ΔΥΝΑΜΕΙ  ΚΑΙ  ΕΝΕΡΓΕΙΑ  >>  ΣΕ  ΣΧΕΣΗ  ΜΕ ΤΟ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ  ΣΧΙΖΜΑ , ΠΟΙΑ  Η  ΕΝΝΟΙΑ  ΚΑΙ  Η  ΧΡΗΣΙΣ  ΑΥΤΟΥ  ΚΑΙ  ΠΕΡΙ  ΤΩΝ  ΧΕΙΡΟΤΟΝΕΙΩΝ  ΤΟΥ 1948  ΥΠΟ  ΤΟΥ  ΑΕΙΜΗΣΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΒΡΕΣΘΕΝΗΣ  ΜΑΤΘΑΙΟΥ  ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ 

“ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν”(Λκ.6, 37)

Ἁγίου Συμεῶν τοῦ νέου Θεολόγου λόγοι .

 Ἁγίου  Συμεῶν τοῦ  νέου Θεολόγου λόγοι .

Λόγος  Α'

Α. Ποία εἶναι ἡ παράβασις  τοῦ Ἀδάμ ;

Β. Καί  πῶς  ἀπό  τήν  παράβασιν  αὐτοῦ  ἔγιναν ὅλοι οἱ  ἄνθρωποι  φθαρτοί  , καί θνητοί . 

Γ.  Καί  πῶς  ὁ ἐλεήμων  ,  καί  φιλάνθρωπος  Θεός  μέ  τήν  ἔνσαρκον τοῦ  οἰκονομίαν  ἐλευθέρωσε  τό  ἀνθρώπινον  γένος  ἀπό  τήν  φθοράν  , καί  ἀπό τόν  θάνατο .

Δ. Καί  ποῖον  εἶναι  τό μυστήριον τοῦ Σταυροῦ  , καί τῆς  τριημέρου  ταφῆς  τοῦ Κυρίου , τοῦ Θεοῦ , καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ .

Λόγος  Β' .

Α . Ὅτι  ἡ  φύσις  τῶν  ἀνθρώπων  δια  τῆς  ἐναθρωπήσεως  τοῦ  Υἱοῦ καί  Λόγου τοῦ Θεοῦ  ἔρχεται  πάλιν  εἰς τό εὔ  εἶναι  , ἤγουν  εἰς  ἐκείνην τήν  καλήν  , καί  θείαν  κατάστασιν ὅπου  εἶχε , πρίν τῆς  παραβάσεως τοῦ Ἀδάμ.

Β . Καί  περί  φυσικοῦ  νόμου , καί  γραπτοῦ ,  καί  πνευματικοῦ .

Γ. Καί ποιός εἶναι  ὁ  τρόπος  , μέ  τόν  ὁποῖον ἠμπορεῖ  τινας νά  ἔλθη  εἰς  τό  εὖ εἶναι .

Δ . Καί μέ  ποῖα  ἔργα  δυνάμεθα  νά  ἐμβοῦμεν εἰς  τήν  βασιλείαν τῶν  οὐρανῶν .

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Περί τῆς ὑπαρξεως προϋπάρξεως καί προελεύσεως τῆς Ἐκκλησιας τοῦ Θεου

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΙΩΑΝΟΥ ΤΟΥ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

Περί τῆς  ὑπαρξεως  προϋπάρξεως καί  προελεύσεως τῆς  Ἐκκλησιας  τοῦ  Θεου

 

ΙΩΣΗΦ ΒΡΥΕΝΝΙΟΥ : Περὶ τῶν ἐπιτεθέντων ἡμῖν δεινῶν καὶ τὶς ὁ τούτων σκοπός.

ΙΩΣΗΦ ΒΡΥΕΝΝΙΟΥ : Περὶ τῶν ἐπιτεθέντων ἡμῖν δεινῶν καὶ τὶς ὁ τούτων σκοπός.

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΟΥ ΙΔ’ ΑΙΩΝΟΣ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ

ΜΕ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΡΗΚΑΝ

 Περὶ τῶν ἐπιτεθέντων ἡμῖν δεινῶν καὶ τὶς ὁ τούτων σκοπός. (Σχετικὰ μὲ τὶς συμφορὲς ποὺ ἔπεσαν πάνω μας καὶ ποιός εἶναι ὁ σκοπός τους.)

Πῶς ἐκάθισε μόνη ἡ πόλις ἡ πεπληθυμμένη λαῶν; ἐγενήθη ὡς χήρα πεπληθυμμένη ἐν ἔθνεσιν, ἄρχουσα ἐν χώραις ἐγενήθη εἰς φόρον.

Κλαίουσα ἔκλαυσεν ἐν νυκτί, καὶ τὰ δάκρυα αὐτῆς ἐπὶ τῶν σιαγόνων αὐτῆς, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ παρακαλῶν αὐτὴν ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαπώντων αὐτήν· πάντες οἱ φιλοῦντες αὐτὴν ἠθέτησαν ἐν αὐτῇ, ἐγένοντο αὐτῇ εἰς ἐχθρούς.

Ἐγένοντο οἱ θλίβοντες αὐτὴν εἰς κεφαλήν, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτῆς εὐθηνοῦσαν, ὅτι Κύριος ἐταπείνωσεν αὐτὴν ἐπὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῆς· τὰ νήπια αὐτῆς ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ κατὰ πρόσωπον θλίβοντος.

 Ἰδέ, Κύριε, ὅτι θλίβομαι· ἡ κοιλία μου ἐταράχθη, καὶ ἡ καρδία μου ἐστράφη ἐν ἐμοί, ὅτι παραπικραίνουσα παρεπικράνθην· ἔξωθεν ἠτέκνωσέ με μάχαιρα ὥσπερ θάνατος ἐν οἴκῳ.

Διήνοιξαν ἐπὶ σὲ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροί σου, ἐσύρισαν καὶ ἔβρυξαν ὀδόντας, καὶ εἶπαν· κατεπίομεν αὐτήν, πλὴν αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν προσεδοκῶμεν, εὕρομεν αὐτήν, εἴδομεν.

Απόσπασμα εκ των θρήνων του προφ. Ιερεμία 

Οἱ δυστυχίες ποὺ βρῆκαν τὸ γένος μας, ὅπως βλέπομε, εἶναι ἐν συντομίᾳ οἱ ἑξῆς. Οἱ καιροὶ εἶναι ἀπὸ κάθε ἐποχὴ οἱ πιὸ δύσκολοι. Πονηρὲς οἱ ἡμέρες, τὸ τέλος τοῦ χρόνου, τὰ γηρατειὰ τοῦ κόσμου, τὸ ξεψύχισμα τοῦ σύμπαντος. Ἡ ζωή μας αὐτὴ εἶναι σύντομη, λανθασμένη καὶ γεμάτη ἀπὸ πικρίες, καὶ τὰ κακὰ ἐκτενέστερα ἀπὸ τὶς θάλασσες. Καὶ νά, οἱ γείτονές μας εἶναι ἐχθροί, ὅσοι δείχνουν φίλοι εἶναι ἄπιστοι, οἱ συγκάτοικοι μᾶς κλέφτες, οἱ υἱοί μας ἀνυπάκουοι καὶ οἱ ἁπλοῖ συγγενεῖς χωρὶς στοργή.