ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 'Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
Ο οικουμενισμός είναι κάτι πολύ χειρότερον της παναιρέσεως , ο οικουμενισμός εν τω ιερώ χώρω της Ορθοδοξίας είναι νόσος προς θάνατον
Καθηγητής Ανδρέας
Θεοδώρου
«...τῇ γαρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· και τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπι ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν...» (Εφεσίους β’ 8-10)
«...Πολλοί εσμέν οι λέγοντες, ολίγοι δε οι ποιούντες. αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν, αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν, μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν, ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα, μετά της των εντολών παραβάσεως, και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως...» (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360)
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 'Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
Ο οικουμενισμός είναι κάτι πολύ χειρότερον της παναιρέσεως , ο οικουμενισμός εν τω ιερώ χώρω της Ορθοδοξίας είναι νόσος προς θάνατον
Καθηγητής Ανδρέας
Θεοδώρου
Κυριακή Ασώτου: περί του ασώτου και του φιλεύσπλαχνου Πατρός
Αυτό είναι το δίστιχο της σημερινής ημέρας
του υπομνήματος που έχει εξαιρετική σημασία για την όλη πορεία μας, την
απαραίτητη προσωπική μας μετάνοια, ενώπιον της ολάνοικτης θύρας της αγάπης του
ουράνιου πατέρα μας. Η ανυπέρβλητη ευσπλαχνία του δίνει μεγάλο θάρρος και στους
πιο μεγάλους αμαρτωλούς.
Παραινέσεις, περί ήθους και χρηστής πολιτείας (Μέγας Αντώνιος)
Προοίμιον
ὑπὸ τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Εἶχε
ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ πάθη καὶ ἔφθασε σὲ ἀκρότατα ὕψη ἀρετῆς καὶ ἀπαθείας.
Ὀνομάζει τὸν ἑαυτόν του «ἰδιώτην» καὶ ἦταν ἀγράμματος, εἶχε ὅμως διδάσκαλο ἄνωθεν τὴν σοφία τοῦ Πνεύματος, ποὺ συνετίζει, σωφρονίζει καὶ φωτίζει ψαράδες καὶ «νηπίους» (ἁπλοὺς) ἀνθρώπους. Ἀπὸ τὴ σοφία αὐτὴ φωτισμένος καὶ ἐμπνευσμένος ἔδωκε καὶ ἄλλες πολλὲς ἱερὲς καὶ πνευματικὲς ὑποθῆκες ποὺ ἀφοροῦσαν διάφορες ὑποθέσεις, καθὼς καὶ σοφότατες ἀποκρίσεις (γεμάτες πνευματικότητα) σὲ διαφόρους χριστιανούς, ποὺ ζητοῦσαν νὰ ὠφεληθοῦν ψυχικά, ὅπως φαίνεται σὲ πολλὰ μέρη τῶν «Γεροντικῶν» βιβλίων.
Γιατί ὁ Θεός ἔγινε Ἄνθρωπος; τοῦ Ἁγίου Μάξιμου τοῦ Ὁμολογητῆ
«᾿Αλλὰ μὲ τὸ πολύτιμο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ θυσιάστηκε σὰν ἀμνὸς ἄμωμος καὶ ἄσπιλος, κι ἦταν βέβαια προορισμένος πρὶν ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἀλλὰ φανερώθηκε γιὰ χάρη μας αὐτὰ τὰ τελευταῖα χρόνια»
1. Προορισμένος ἀπὸ ποιόν;
ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
Ἀπόδοση
εἰς τὴν νέα Ἑλληνική: Ἀρχιμανδρίτης Δωρόθεος Πάπαρης
Εἰσαγωγὴ - Περίληψη
Στὸ πρῶτο μέρος τοῦ λόγου ἀναλύεται ὁ διπλὸς σκοπὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου: α) ἡ ἐπιστροφὴ τῆς ἀνθρωπότητας στὴν κατάσταση τῆς ἀθανασίας ποὺ ἀπωλέσθηκε λόγω τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος· καὶ β) ἡ ἀπόδοση στοὺς ἀνθρώπους τῆς ἱκανότητας νὰ γνωρίσουν τὸν ἀληθινὸ Θεό.