xristianorthodoxipisti.blogspot.gr ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΕΙΜΕΝΑ / ΑΡΘΡΑ
Εθνικά - Κοινωνικά - Ιστορικά θέματα
Ε-mail: teldoum@yahoo.gr FB: https://www.facebook.com/telemachos.doumanes

«...τῇ γαρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· και τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπι ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν...» (Εφεσίους β’ 8-10)

«...Πολλοί εσμέν οι λέγοντες, ολίγοι δε οι ποιούντες. αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν, αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν, μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν, ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα, μετά της των εντολών παραβάσεως, και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως...» (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360)

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ


Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ

 Του Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού Γραμματέως της Σ. Ε. επί των αιρέσεων
Απόσπασμα από το βιβλίο: Ο Νεοπαγανισμός της Νέας Εποχής.

Στα ελληνικά νεοπαγανιστικά κινήματα συναντάμε τέσσερις διαφορετικές τοποθετήσεις έναντι του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού:
α) Σφοδρή πολεμική στάση με σκληρή και ενίοτε υβριστική (ακόμη και χυδαία) γλώσσα.
β) Ήταν Έλληνας και όχι Εβραίος.
γ) Ήταν ένας από τους θεούς του Ελληνικού Δωδεκαθέου.
δ) Μαζί Χριστός και Δωδεκάθεο και Νέα Εποχή
Δεν λείπουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν μυθικό πρόσωπο. Βεβαίως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλες αυτές οι τάσεις αρνούνται στην πραγματικότητα και πολεμούν το πρόσωπο του Ιησού Χριστού και καθίστανται πολέμιοι του Χριστιανισμού.

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ


ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ

῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.

1ον . ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΑΝΑΘΕΜΕΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ??1583, 20 Νοεμβρίου: Συγκαλείται ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ καί τών τεσσάρων Πατριαρχείων καί άλλων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, είς Κωνσταντινούπολιν προεδρεύοντος τού Οικουμενικού Πατριάρχου Ιερεμίου Β' τού Τρανού, ή οποία ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕΝ καί ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΕΝ τήν αλλαγήν τού ημερολογίου, καί όσους τό ακολουθήσουν, κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς, επισημαίνουσα ότι όποιος τό δεχθή θά είναι ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ καί έκτός Έκκλησίας καί εκτός τής ομηγύρεως τών πιστών.
1587: Παρομοία Σύνοδος γίνεται είς τήν Κωνσταντινούπολιν μέ αντιπροσώπους καί Πατριάρχας καί τών άλλων Πατριαρχείων καί πρόεδρον τόν Οίκουμενικόν Πατριάρχην Ιερεμίαν Β' τόν Τρανόν, καί εκδίδει τήν αυτήν ΑΠΟΦΑΣΙΝ κατά τού νέου παπικού ημερολογίου.
1593Φεβρουάριος: Τρίτη Πανορθόδοξος Σύνοδος μέ τήν συμμετοχήν όλων τών Πατριαρχείων εκδούσα τήν αυτήν απαγορευτικήν καί καταδικαστικήν απόφασην κατά τού Γρηγοριανού παπικού νέου ημερολογίου, προεδρεύοντος τού αυτού Οικουμενικού Πατριάρχου Ιερεμίου Β' τού Τρανού.

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ των αιρετικών νεοημερολογιτών οικουμενιστών και των συμπορευόντων μετ'αυτών ΕΛΕΓΧΟΣ



ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ των αιρετικών νεοημερολογιτών οικουμενιστών και των συμπορευόντων  μετ'αυτών  ΕΛΕΓΧΟΣ
῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.  7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.  8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.  9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. 

6 «Όποιος όμως σκανδαλίσει έναν από τους μικρούς αυτούς που πιστεύουν σ’ εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας.  7 Αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα. Γιατί είναι ανάγκη να έρθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο στον άνθρωπο μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.  8 Και αν το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψε το εντελώς και ρίξε το μακριά από εσένα. Είναι καλό για σένα να εισέλθεις στη ζωή κουλός ή χωλός, παρά να έχεις δύο χέρια ή δύο πόδια και να ριχτείς στη φωτιά την αιώνια.  9 Και αν ο οφθαλμός σου σε σκανδαλίζει, βγάλε τον και ρίξε τον μακριά από εσένα. Είναι καλό για σένα να εισέλθεις μονόφθαλμος στη ζωή παρά να έχεις δύο οφθαλμούς και να ριχτείς στη γέεννα της φωτιάς». 
Κατα Ματθαιον

(ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 18)

 Η ορθόδοξος  εκκλησία του Θεού  από των  αρχαιοτάτων  χρόνων  πολεμείται  από  τον διάβολο  και  τα  όργανα  του , με διάφορες  αιρέσεις  και  σχίσματα  !
Οι  Θεοφόροι  Άγιοι  Πατέρες  κατά  την  διάρκεια  των  αιώνων  επολέμησαν  δια  πνεύματος  Αγίου  όλες  αυτές  τις  αιρέσεις  και  τις  κατανίκησαν  , θεσπίζοντας  κανόνες  και  δόγματα  τα  οποία  κανένας  δεν  μπορεί  να  τα  αλλάξει  , ή να τα αλλοίωση !
Κατά  τον  20ο  αιώνα όμως , ο  διάβολος  κατόρθωσε  να  παρασύρει  το  μεγαλύτερο  μέρος  των  μελλών  της  Εκκλησίας  του  Θεού  σε νέες  αιρέσεις  , και  να  τους  αποκόψει  από  το  ζων  σώμα  της  Εκκλησίας !
Οι  αιρέσεις  αυτές  είναι  :
1ον: Η αίρεση  του  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , που επέβαλε την  αναγνώριση  από  το  πατριαρχείο  κων/λεως  και  των  τοπικών  εκκλησιών  , όλων  των  αιρέσεων  ως  εκκλησίες  του  ΧΡΙΣΤΟΥ,  δια  της  πατριαρχικής  εγκυκλίου  του  1920 ! σε αντίθεση  με  το 9ον  άρθρο  του  συμβόλου  της  Πίστεως  που  μας  διδάσκει  να  πιστεύομαι  , ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ  ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ !
Για  την εφαρμογή  και  επιβολή  αυτής  της  αιρέσεως  ,  επεβλήθη  δια  των  όπλων  της  τότε  κυβέρνησης  (1924)  το  νέο  παπικό  ημερολόγιο  στην  Ελληνική  εκκλησία  , παράνομα , πραξικοπηματικά  υπό  των  μασόνων , πατριάρχη  Μελέτιο  Μεταξάκη  και  τον  αρχιεπίσκοπο  Αθηνών  Χρυσόστομο  Παπαδόπουλο ,  παρά  την  αντίθετο  τότε  άποψη και  γνώμη , όλων  των  υπολοίπων  πατριαρχείων  και  αυτοκέφαλων  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ !!!!!  Αποκόπτοντας  με  αυτό  τον τρόπο  την  εκκλησία  της  Ελλάδος  από  το  όλον  σώμα  του  ΧΡΙΣΤΟΥ !!!
Οι λίγοι  εναπομείναντες  ορθόδοξοι  επίσκοποι , κληρικοί  και  λαϊκοί  ,  πιστοί  στους  κανόνες  και  τις  παραδόσεις  της  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ονομάστηκαν  χλευαστικώς  από  τους  οικουμενιστές  ( παλαιοημερολογίτες )
Η  διωκόμενη  από  τους  αιρετικούς  οικουμενιστές  Εκκλησία  συνεχίζει την  ορθόδοξο  πορεία  βαλλόμενη , πολεμούμενη , συκοφαντημένη   συνεχώς  έως  σήμερα !  

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ . ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ . ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

[ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΑΣ]





       1.Έχομεν ομιλήσει και άλλοτε σχετικά με τον νεανίσκον 1 αυτόν και εξάπαντως θα ενθυμήται ο επιμελής ακροα­τής αυτά που εξετάσαμεν τότε. Πρώτον μεν δεν είναι ο ίδιος με τον νομικόν που αναφέρεται εις τον Λουκάν 2. Διότι ε­κείνος μεν ήταν πειρακτήριος με το να κάμνη ειρωνικάς ε­ρωτήσεις, αυτός δε καλά μεν ερωτούσεν, αλλά δεν εδέχετο με ευπείθειαν3. Διότι δεν θα έφευγε λυπημένος από τας απαντήσεις που τού έδιδεν ο Κύριος, εάν περιφρονητικώς τού απηύθυνε τας ερωτήσεις. Δια τούτο κάπως ανάμικτος μας εφαίνετο η συμπεριφορά του, διότι άλλοτε μεν η Γραφή4 μας τον δεικνύει άξιον επαίνου, άλλοτε δε αθλιώτατον και καθ' ολοκληρίαν απελπισμένον.

 Το να γνωρίση δηλαδή τον αληθινόν διδάσκαλον και να περιφρονήση την αλαζονείαν των φαρισαίων και την γνώμην των νομικών και την ενόχλησιν των γραμματέων, και να αποδώση την ονομασίαν αυτήν εις τον μόνον αληθινόν και αγαθόν διδάσκαλον, αυτό ήταν εκείνο που επηνέσαμεν. Εκτός δε τούτου και το να φανή ότι φροντίζει πως θα ημπορούσε να κληρονομήση την αιώνιον βασιλείαν, και αυτό αξίζει να το παραδεχθούμεν. Αν­τιθέτως, εκείνο μάλιστα κρίνει ολόκληρον την διάθεσίν του, που δεν αποβλέπει εις το πραγματικώς καλόν, αλλά προσ­έχει αυτό που αρέσει εις τους  πολλούς, το ότι δηλαδή, αφού εδιδάχθη σωτήρια μαθήματα από τον αληθινόν διδά­σκαλον, δεν τα εχάραξεν εις την καρδίαν του και δεν εφήρμοσεν εις την πράξιν τα διδάγματα, άλλ' απήλθεν λυπημέ­νος, τυφλωμένος από το πάθος της φιλοπλουτίας.

«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ»: ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ «ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ» ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Β’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ


«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ»:
ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ «ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ»
ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ  ΤΗΣ Β’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ


   Η αναφορά είναι για κείμενο του βιβλίου «ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» της Β’ Γυμνασίου και συγκεκριμένα για το κείμενο «Η ιστορία του δαχτυλιδιού» του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ (Gotthold Ephraim Lessing, 1729-1781). Ο συγγραφέας όπως διαβάζουμε στη βικιπαιδεια:
«…το 1774-78 εξέδωσε τα Αποσπάσματα του Βόλφενμπύτελ, μέρη δηλαδή ενός έργου του Χέρμαν Ραϊμάρους, όπου εκφραζόταν πολύς σκεπτικισμός (τουλάχιστον) έναντι του Χριστιανισμού. Ο Λέσσινγκ δέχτηκε πολλές επιθέσεις για την έκδοση αυτή, απάντησε περιχαρής για την διαμάχη σε ένδεκα φυλλάδια (γνωστά ως Anti-Goeze, από το όνομα του πάστορα του Αμβούργου Γιόχαν Μέλχιορ Γκαίτσε που ηγούνταν των επιθέσεων) κατακεραυνώνοντας τους επικριτές του, υπεραμυνόμενος της ελευθερίας σκέψεως και αναγνωρίζοντας την αξία του Χριστιανισμού ακόμη κι αν η Βίβλος ήταν ανθρώπινο έργο και τα θαύματα μύθοι ή φυσικά φαινόμενα.
Τα Αποσπάσματα κατασχέθηκαν και ο Λέσσινγκ τέθηκε υπό την επιτήρηση του λογοκριτού του Μπράουνσβάιγκ. Έγραψε τότε το δραματικό του αριστούργημα Νάθαν ο Σοφός, ένα κήρυγμα ανεξιθρησκείας. Το έργο εκδόθηκε το 1779 και αποδοκιμάστηκε από το χριστιανικό κοινό. Πρωτοπαρουσιάστηκε (μεταθανάτια) το 1783 και την τρίτη νύχτα η αίθουσα ήταν άδεια. Μόνο μετά από μια διασκευή από τους Γκαίτε και Σίλλερ το έργο πήρε την περίοπτη θέση του στο γερμανικό δραματολόγιο.

Ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία Του


Ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία Του
Ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνας θεανθρώπινος ὀργανισμός , ἕνα θεανθρώπινο σῶμα , τοῦ ὁποίου κεφαλή εἶναι ὁ Χριστός , σῶμα δέ " πᾶσα ἡ Ἐκκλησία ". Ὁ χαρακτηρισμός τῆς Ἐκκλησίας ὡς " σώματος Χριστοῦ " δέν εἶναι ἁπλῶς μιά μεταφορική εἰκόνα , ἀλλά σημαίνει " αὐτό τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὀντολογικῶς ἀπολύτως νοούμενον ". Διότι , ὡς λέγει ὁ ἱ. Χρυσόστομος , ὁ Χριστός " ἀναφέρει ἑαυτόν ἡμῖν · καί οὐ τῇ πίστει μόνον, ἀλλά καί αὐτῷ τῷ πράγματι σῶμα ἡμᾶς αὐτοῦ κατασκευάζει ". Οἱ πιστοί γίνονται " σύσσωμοι αὐτοῦ καί εἰς τήν σάρκα αὐτοῦ τελοῦσι καί ὥσπερ σῶμα κεφαλῆς , οὕτως ἥνωνται " καί ἔτσι ἐκ πάντων ἁπαρτίζεται " εἷς Χριστός ". " Πάντες Χριστός εἷς ἐγένεσθε , σῶμα αὐτοῦ ὄντες ".

Γιά νά ἐκφράσει βαθύτερα τήν θεανθρώπινη ἑνότητα Χριστοῦ καί Ἐκκλησίας ὁ Ἀπόστολος Παῦλος θά ὀνομάσει τήν Ἐκκλησία καί πλήρωμα Χριστοῦ . " Τό πλήρωμα τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία . Καί γάρ πλήρωμα κεφαλῆς σῶμα καί πλήρωμα σώματος κεφαλή ........ πλήρωμα .... τοὐτέστιν , οἷον κεφαλή πληροῦται παρά τοῦ σώματος .... Διά πάντων οὗν πληροῦται τό σῶμα αὐτοῦ . Τότε πληροῦται ἡ κεφαλή , τότε τέλειον σῶμα γίνεται , ὅταν ὁμοῦ πάντες ὦμεν συνημμένοι καί συγκεκολλημένοι ".

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Ν.Η. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ , ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.


ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Ν.Η. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ  , ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.




ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Ν.Η. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Ν.Η. ΣΕΡΑΦΕΙΜ 
ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ




Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ: ΕΡΓΟ ΧΕΙΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ. ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ: ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ,ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ,ΜΟΝΑΧΩΝ,ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ :ΔΕΝ ΔΙΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ: ΕΡΓΟ ΧΕΙΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ.
ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ: ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ,ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ,ΜΟΝΑΧΩΝ,ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ :ΔΕΝ ΔΙΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ:




«Οὐκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι»


«Οὐκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι»

Ἀναίρεση τῆς ἐπιχειρηματολογίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ
μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. Βαρθολομαίου στὴ Μεγίστη Λαύρα

Τὸ παρὸν κείμενο περιλαμβάνει (α) εἰσαγωγή, (β) διάγραμμα τῆς ἐπιχει­ρηματολογίας τῆς ὁμιλίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στὴν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας, τὴν 7η Ὀκτωβρίου τρ.ἔ., (γ) ἀναίρεση τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Βαρθο­λομαίου (σὲ 8 παραγράφους), (δ) ἐνδει­κτικὴ ἐπισήμανση αἱρέσεων στὰ κείμενα τῶν οἰκουμενικῶν διαλόγων καὶ τῶν οἰκουμενι­στῶν, δηλ. (1) τοῦ κειμένου τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε (2006) καὶ (2) θέσεως τοῦ Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφό­ρου, (ε) ἐπίλογο καὶ (στ΄) σύνοψη τοῦ παρόντος κειμένου.


A. Εἰσαγωγὴ

Καθὼς ἤδη εἴχαμε προαναγγείλει στὴ σύντομη ἀνακοίνωση ποὺ ἐκδόθη­κε ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους, τὸ Σάβ­βατο 7 Ὀκτωβρίου, προβαί­νουμε σὲ ἐκτενῆ ἀνάλυση καὶ κριτικὴ τῆς ὁ­μιλίας του, τῆς ἀντιφωνήσεως, δηλαδή, πρὸς τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἡγούμενο τῆς Μονῆς π. Πρόδρομο.
Ὅπως ἔχει ἤδη ἐπισημανθῆ σὲ παλαιότερα κείμενα, ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καλύπτεται ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀγάπης πρὸς τοὺς ἑτερο­δόξους, ὡς «ἀγαπισμός»· οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἀναφερόμενοι στὴν ἀρχαία μορφὴ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δηλαδὴ στὴν αἵ ρεση τῆς «Γνωσιμαχίας»ἐπεσήμαναν ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν αἱρετικὴ πε­ριφρόνηση τῶν δογμάτων, χάριν δῆθεν τῶν καλῶν πράξεων. Χα­ρακτηριστικῶς ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκη­νός, στὸν ὁποῖον ἀργότε­ρα παραπέμπει καὶ ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης[1], γράφει στὸ σύγ­γραμμά του Περὶ αἱρέσεων«Γνωσιμάχοι· ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνθί­στανται σὲ κάθε γνώση τοῦ χριστιανισμοῦ, καθὼς λέγουν ὅτι “ἐκεῖνοι ποὺ ἀνα­ζητοῦν κάποιες γνώσεις στὶς θεῖες Γραφές κάνουν κάτι περιττό· διότι δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸ Χριστιανὸ παρὰ καλὲς πράξεις. Εἶ­ναι λοιπὸν καλύτε­ρο νὰ πορεύεται κανεὶς μὲ περισσότερη ἁπλότητα καὶ νὰ μὴ πολυπραγμονεῖ γιὰ κανένα δόγμα διαπραγματεύσεως γνώσε­ων”»[2]. Δυστυχῶς, ἡ ὁμιλία τοῦ Οἰκουμε­νικοῦ Πατριάρχου ἐκφράζει αὐτὸν τὸν ἀγαπισμὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τονί­ζουσα ἐμφαντικῶς τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ὑπακοή καὶ παρασιωπῶσα τεχνηέντως τὴν ἀξία τῶν δογμάτων τῆς Πίστε­ως καὶ τὴν ἐμμονὴ σὲ αὐτά, ἀρετὴ ἐπαινού­μενη ἀπὸ τοὺς Πατέρες[3]· πολὺ χειρό­τερα, ὅμως, ἀποκρύπτει ὅσα φοβερὰ ἔχουν διαπραχθῆ εἰς βάρος τῆς Ὀρθο­δόξου Πίστεως στὸ πλαίσιο τῆς οἰκουμενικῆς κινήσεως τῶν τελευταίων δεκαε­τιῶν. Ἀληθῶς, θὰ δείξει ἐν συντομίᾳ τὸ παρα­κάτω κείμενο, παρουσιάζον­τας «ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα», ὅτι ἡ πατριαρχικὴ ὁμι­λία, παρὰ τὶς διαβεβαιώσεις γιὰ τὸ ἀ­παρασάλευτον τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, μαρτυρεῖ εἴτε ἄγνοια τῆς ἐκ­κλη­σιολογίας καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, εἴτε ἀνεξήγητη λη­σμοσύνη τῶν φοβερῶν πτώσεων τῶν ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν σὲ ἔγγραφη ἀρνησιπι­στία ἢ ἑτεροδοξία. Ἡ μόνη τρίτη ἐκδοχή, τὴν ὁποί­αν δὲν θὰ ἤθελε κανεὶς νὰ παραδε­χθῆ, εἶναι ὅτι ὁ συντάκτης τῆς ὁμι­λίας ἐμπαίζει τοὺς ἀκροατές, ἰ­σχυριζόμενος ὅτι ὁ διάλογος μὲ τοὺς ἑτεροδόξους – κατὰ τὸν τρόπο ποὺ τώρα διενεργεῖται – προβάλλει καὶ ὁμολογεῖ τὴν Ὀρθοδοξία, καθὼς πρέπει, πρὸς σωτηρίαν.
Ὅτι ἡ ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴ Μεγί­στη Λαύρα διακρίνεται μεταξὺ τῶν λοιπῶν δώδεκα ὁμιλιῶν του στὸ Ἅγιον Ὄ­ρος, εἶναι ἐμφανέστατο ἀπὸ τὸν σωφρονιστικό της τόνο· τὸν ὁποῖον μάλιστα ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν βρῆκε ἀρκετὰ ἐπιτιμητικὸ καὶ ἔτσι τὸν ἐνίσχυσε μὲ δικές του, ἐκτὸς  κειμένου, σὲ ἔντονο ὕφος ἐ­πισημάνσεις καὶ διευκρινίσεις, ὥστε οἱ ἀ­κούοντες παραδοσιακοὶ («ζη­λωτὲς») νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι περὶ ἐκείνων πρόκει­ται!  Ἐπειδὴ στὴν ὁ­μιλία τοῦ Παναγιωτάτου ἐθίγησαν ποικίλα θέματα, ἐκκλη­σιολογικὰ καὶ πνευματικά, ἀλλὰ μὲ συγκεκριμένη κατεύθυνση, ἀναγκαζόμεθα νὰ ἐπισημάνουμε καὶ νὰ ἐξηγήσουμε τὴν μονομέρεια τῆς θεματολο­γίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ὀπτικῆς, τῆς συγκεκριμένης ἐπιχειρηματολογίας τοῦ κ. Βαρθολομαίου.
Ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ εἶναι σὲ πλήρη, ταπεινή βεβαίως καὶ ἀνά­ξια, ἐναρ­μόνιση μὲ τὴν προτροπὴ τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου, κτίτορος τῆς Μεγίστης Λαύρας: «Μὴ προτιμήσεις ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς ἀδελφότητος κανένα πρόσωπο ὁποιουδή­ποτε ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν παρόντα αἰῶνα ὑπερέχει καὶ ἐξουσιάζει· μήτε νὰ ὑποχωρήσεις ἀπὸ τὸ νὰ προσ­φέρεις τὴ ζωή σου, ἀκόμη καὶ μέχρις αἵματος, πρὸς φύλαξη τῶν θείων νόμων καὶ ἐντολῶν»[4].